" księciem polskich poetów". Urodził się 3 lutego 1735 roku w Dubiecku nad Sanem, w rodzinie mającej tytuł hrabiów Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Spokrewniony był z najświetniejszymi rodami Rzeczypospolitej. Miał dwie starsze siostry i czterech braci. Starannie wykształcony wraz z dwoma braćmi obrał stan duchowny za sprawą rodziców, później pisał o wybranej drodze życia
" Szedłem dla grosza i dla chwały Bożej".
Młody Krasicki uczył się w kolegium jezuickim we Lwowie i seminarium duchownym w Warszawie, jako młody ksiądz spędził dwa lata na studiach w Rzymie. Po powrocie w 1763 roku został sekretarzem prymasa Władysława Aleksandra Łubieńskiego i zaprzyjaźnił się z młodym Poniatowskim - przyszłym królem. Kiedy Stanisław August Poniatowski został królem, Krasicki pozostawał w jego bezpośredniej bliskości i zajmował się głównie sprawami związanymi z kulturą. Był uczestnikiem tzw. obiadów czwartkowych, organizowanych co tydzień przez panującego władcę. Spotykała się tutaj elita kulturalna kraju. Przy stole rozmawiano o sztuce, nauce i polityce, a Krasicki często proszony był oczytanie swoich utworów.
Krasicki był współautorem czasopisma " Monitor", którego strony poświęcone były walce z ciemnym i zacofanym podejściem Polaków do wielu spraw.." Monitor" pojawiał się dwa razy w tygodniu przekazując wiadomości ze świata społecznego, politycznego i oświaty. Pisał również artykuły do własnej gazety " Co tydzień".
Krasicki, choć reprezentował duchowieństwo, nie rezygnował z wielu uciech życia. Interesowało go zbieranie rzadkich dzieł literackich, lubił zajmowanie się ogrodem, zawsze starał się zachować pogodę ducha. Wszyscy cenili jego humor i inteligencję. Był świetnym pochlebcą, parodystą i kpiarzem. Dlatego też jego utwory odgrywały tak wielką rolę w procesie edukowania całych mas społeczeństwa. Dużą popularnością cieszyły się też bajki i satyry Krasickiego, które ukazywały prawdziwe oblicze człowieka oraz wady i zalety występujące w każdym narodzie.
Mając ok. 40 lat, Krasicki zadebiutował strofą - Hymn do miłości Ojczyzny, stanowiącą fragment pieśni IX poematu heroikomicznego Myszeida. Strofa ta przez długie lata odgrywała rolę hymnu narodowego. Krasicki był również twórcą pierwszej powieści nowożytnej - Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki. Ogłosił też dwutomową encyklopedię. Ważniejsze dzieła Krasickiego zyskały sławę europejską i zostały przetłumaczone na wiele języków.
Ignacy Krasicki zmarł w 1774 roku w Berlinie i został tam pochowany w Katedrze św. Jadwigi, a w 1829 roku został przeniesiony do Katedry Gnieźnieńskiej. Król Stanisław August Poniatowski wyraził swoje uznanie dla Krasickiego odznaczając go Orderem Orła Białego a w 1780 roku medalem honorowym z dewizą Dignum Laude virum Musa vetat mori ( [ Bo] Muza nie da umrzeć mężom godnym chwały), zaczerpniętą z poety rzymskiego Horacego.
IGNACY KRASICKI - MISTRZ KOMPLEMENTU
Ignacy Krasicki był mistrzem komplementu. Pochwały wygłaszał z dużą łatwością i wdziękiem. Umiejętność i biegłość w pochlebstwach opłacił latami ciężkiej pracy. Młody Krasicki pod okiem swojego nauczyciela - Stefana Terleckiego, miesiącami ćwiczył prawienie komplementów. Wiele razy zmuszany był wygłaszać długie, pochwalne mowy do swego ojca i jego braci, księcia Sapiechy i jego żony Anny. Miały one charakter apologii / tekstu poświęconego obronie, jakiejś osoby lub sprawy, zawierającego jawną pochwałę lub odparcie zarzutów/ i panegiryków/ uroczystego tekstu pochwalnego sławiącego, jakąś osobę lub czyn, często o charakterze pochlebnym/.
Krasicki porównywał np. księcia do greckiego boga Merkurego, a nawet do samego Jupitera. Prawiąc komplementy swojej ciotecznej babce z okazji jej imienin, czy odwiedzin śmiało używał przesadnych i górnolotnych określeń. Znajdujemy je w zachowanych tekstach np. " uwielbiane stopy", " nienasycone serca", " litościwe dłonie", " nieskończone adoracje" i " uniżone prośby".
Obiady czwartkowe.by zozola2 | |
 | |
Ignacy Krasicki był jedną z najwybitniejszych postaci polskiego oświecenia. - okresu w historii, kiedy Polska traciła niepodległość, kiedy panował August II, potem August II Sas, którzy doprowadzili do moralnego upadku naszej ojczyzny. Dopiero, gdy tron objął Stanisław August Poniatowski, najważniejszym celem w polityce stało się wychowanie wykształconego i mądrego obywatela.Pomocna w tym temacie była literatura.Ignacy Krasicki był "nauczycielem społeczeństwa". Cała jego twórczość była krytyką zacofania szlacheckiego i powszechnych wad ludzkich (pijaństwa, rozrzutności, kłótliwości itp.). Pisarz ten posiadał bardzo wielką świadomość polityczną. Jego poglądy dotykały zarówno polityki, jak i religii. Zdawał sobie sprawę, że sąsiedzi Polski spiskują przeciwko niej.Sytuację tę przedstawia Krasicki np w bajce "Szczur i kot", w której to kot bardzo przebiegły i chytry obrazuje państwa ościenne, natomiast szczur pokazuje postawę magnaterii i szlachty polskiej - zbyt pewnej siebie, swojej" złotej wolności" i demokracji szlacheckiej tak pewnej, że nie zauważa niebezpieczeństwa ze strony przyszłych zaborców. Mówi o tym fragment bajki:" Wpadł kot z boku na niego, porwał i udusił". Jest to jawne ostrzeżenie przed upadkiem. Kolejna bajka "Jagnię i wilcy" mówi o złapaniu znienacka jagnięcia przez wilki bez podawania przyczyn i bez żadnych skrupułów. Krasicki chciał tutaj pokazać , że polityka dyplomatyczna nie jest ratunkiem dla Polski, ze układy z Prusami nie chronią jej przed rozbiorami oraz, że to zwykle wygrywa silniejszy. W satyrach natomiast Krasicki ukazuje wady i złe obyczaje społeczeństwa np. w "Pijaństwie" pisze, jak zły i zgubny jest nauk pijaństwa. Ironicznie poeta pokazuje, że w szlachcicach po wypiciu dużej ilości alkoholu budzi się zmysł patriotyczny. Rozmawiają wtedy o polityce, gospodarce i o tym, jak odzyskać dawną potęgę Rzeczypospolitej. Jednak i ten słomiany zapał szybko mija i zastępuje go senność, a następnego dnia ból głowy. Z kolei utwór poety "Monachomachia" w ówczesnym czasie wywołał skandal obyczajowy. Ludziom nie mieściło się w głowie, że sam biskup może ośmieszać i krytykować zakony. Duchowieństwo zostało ukazane, jako przeciwieństwo potocznego wyobrażenia o świętym stanie. Krasicki pisał, że mnisi to nierozumni próżniacy pozbawieni oczekiwanych od nich zalet.Charakteryzują się nieróbstwem, zamiłowaniem do jedzenia i picia oraz zawziętością. Czasopismo "Monitor", którego współzałożycielem był Krasicki, poruszał różnorodne tematy. Celem czasopisma była krytyka sarmackiego zacofania, zwalczanie fanatyzmu religijnego, umoralnianie społeczeństwa i propagowanie dobrych obyczajów w celu przerodzenia szlachty w bardziej oświeconą i umoralnioną. Ważną rolę odgrywały również tzw. obiady czwartkowe, które odbywały się na Zamku Królewskim. Krasicki był również ich współorganizatorem. Spotykali się na nich głównie ludzie pióra i artyści. Rozmawiano tutaj o polityce, o edukacji i potrzebie reform. Krasicki dobrze znał problemy dotykające Polskę. Wiedział, że Prusy, Rosja i Austria są ogromnym zagrożeniem dla naszego kraju. Doskonale znał grzechy i słabości polskiego społeczeństwa i piętnował je z całej siły w swoich dziełach, które często czytał właśnie na tych obiadach. Moim zdaniem Ignacy Krasicki był wielkim patriotą i walczył o to, aby Polska stała się kiedyś silnym i liczącym się na arenie międzynarodowej państwem.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz